Aşk bitti bitiyor!
Nesli tehlikede...
Kadınları da, erkekleri de yerden alarak göğe doğru savurdu postmodernizm.
Bu yer-gök arasında afalladı hepsi...
Kadınları da, erkekleri de yerden alarak göğe doğru savurdu postmodernizm.
Bu yer-gök arasında afalladı hepsi...
Bu sabah
bir kadın Karaköy otobüs durağının tam arkasındaki
bankta oturuyordu. Hava serindi, üşüyordu besbelli... Rüzgar saçlarını havalandırmıştı, elbisesi de uçuşuyordu.
Cep telefonu
çaldı kadının.
Açtı ve konuştu yavaşça. Sonra taş gibi hareketsiz durdu biraz.
Açtı ve konuştu yavaşça. Sonra taş gibi hareketsiz durdu biraz.
Birden ağlamaya başladı.
Hıçkıra hıçkıra değildi ağlaması.
Hemen hemen yüz metre uzağında olan sahile doğru yol alan gözyaşlarını, rüzgar itiyordu.
Hıçkıra hıçkıra değildi ağlaması.
Hemen hemen yüz metre uzağında olan sahile doğru yol alan gözyaşlarını, rüzgar itiyordu.
Düşüncesindeki, uzağında değildi kadının.
Otobüs durağının karşısındaki tramvay durağında dolaşıyordu adam.
Gitmek için acele eder bir hali vardı ama yürürken daireler çizdiğinin farkında bile değildi.
Gidebilmesi için düz bir çizgi çekmesi gerekiyordu halbuki.
Acelesi ayağına takılıyordu sanki.
Gitmek için acele eder bir hali vardı ama yürürken daireler çizdiğinin farkında bile değildi.
Gidebilmesi için düz bir çizgi çekmesi gerekiyordu halbuki.
Acelesi ayağına takılıyordu sanki.
Dursa bi
baksa etrafına aradığı kadının karşısında oturduğunu görecekti. Dursa bir düşünse, yol almak için düz gitmesi gerektiğini fark edecekti.
Modern
zamanlarda ayrılmış bir çiftti onlar.
Ayrılık
nedenleri:
Ne
kadın hastalıktan ölüyordu ve aşkı onu sevmesin artık
istiyordu
Ne adam savaşa
giderken ardında gözüyaşlı bir aşık bırakmak istemiyordu
Ne kraldı
da köle aşığıyla olmaları mümkün değildi
Ne de kadın
babasının katiline aşıktı da, nefretini yenemiyordu
Telaş
ayırmıştı onları.
Sadece telaş!
Sadece telaş!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder