Diren Gezi Parkı - Çevreciliğe giriş

5 Haziran Çevre Günü’nü kutlamıyoruz/kutlayamıyoruz.

Anayasamızda  havanı, suyunu, toprağını korumak boyun borcundur yazar (Madde 56). Bu hak kendi sağlığını, halk sağlığını sahiplenebileceğin umudunu verir.
Ama:
Anayasamızın aynı bölümünde ekonomik bir istikrarın korunması mevzu bahis ise, çevreyi mevreyi boş ver, esas olan bu kazançtır der (Madde 65) .

Umutlar suya düşer. Bi bakarız; yine para çevreyi döver.

Toplum üzerinde devletin baskısı =Doğa üzerinde insanın baskısı = Kadın üzerine erkeğin baskısı* 

Hep aynı güç gösterme sevdası. Aynı bakış açısı...

Mesele çarşaf çarşaf tebliğ yayımlayıp topu hukuka atmak da değil aslında. Mesele doğayla barışık bir bilinç, bir farkındalık, bir birliktelik oluşturmaya çalışmak.


Taksim Gezi Parkı’nda "3-5 ağaç" için ayağa kalkan direnişçileri küçümseyerek yola çıkanlar bi dursun derim. Hiçbir çevresel hareket önemsiz ya da az önemli olamaz.
Bu hareketi hafife alan iktidarın kibirine aman aldanmayın.

Ne var ki!
Çevre eylemlerinin zemini kaygandır.

Gönül isterdi ki, kendiliğinden büyümüş bu direnişden "bir çevre devrimi" olsun!
Bu devrim Çevre Yönetimiyle başlatılsın!

Bir hatırlatma:

Çevre sorunları şu an iki ayrı bakanlık tarafından yönetiliyor ülkemizde. Orman ve Su İşleri Bakanlığı. Çevre ve Şehircilik Bakanlığı. 

Sizce de konuya tek bir kurumun odaklanması gerekmiyor mu? Bunun önemi aşikar değil mi?

Gezi Parkı projesinin iptal edildiği.
3. Köprü projesinin koca bir hata olduğunun kabul edildiği.
Nükleer Santral projelerinin ağza bile alınmadığı.
Çevresel demokraside boğulduğumuz-
-Dünya Çevre Günün Kutlu Olsun- diyebildiğimiz günlere...

Çevreci Çapulcu Alkolik Nesli